O Naszym Mierzynie

Mierzyn (do 1945 niem. Möhringen, 1945 Mierzęcino obecnie Mierzyn)

Mierzyn jest wsią sołecką o charakterze miejskim w północno-zachodniej Polsce, położoną w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Dobra (Szczecińska).

 

240pxOd wschodu Mierzyn przylega do szczecińskiego osiedla Gumieńce. Położony jest wzdłuż drogi krajowej nr 10 ze Szczecina w kierunku granicy z Niemcami, będącej osią centralną starej zabudowy.Według ewidencji urzędu gminy, w początkach 2013 roku wieś miała 6181 zameldowanych mieszkańców.
Sołectwo Mierzyn stanowi jedynie wieś Mierzyn.Sołtysem jest pan Jan Głowacki.
Mieszkańcy Mierzyna wybierają 6 z 15 radnych do Rady Gminy Dobra.

Historia

Przynależność administracyjna:
  • 1815 – 1866: Związek Niemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
  • 1866 – 1871: Związek Północnoniemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
  • 1871 – 1918: Cesarstwo Niemieckie, Królestwo Prus, prowincja Pomorze
  • 1919 – 1933: Rzesza Niemiecka (Republika Weimarska), kraj związkowy Prusy, prowincja Pomorze
  • 1933 – 1945: III Rzesza, prowincja Pomorze
  • 1945 – 1998: Polska, województwo szczecińskie
  • od 1999: Polska, województwo zachodniopomorskie, powiat policki, gmina Dobra (Szczecińska)

Pierwsze oznaki obecności ludzi na terenie dzisiejszego Mierzyna pochodzą z młodszej epoki kamienia, a więc sprzed blisko 7.000 lat. Ślady  pierwszego osadnictwa  pochodzą z XI i XII w. na miejscu dzisiejszego cmentarza. Potem powstała wieś okoliczna zbudowana około 1120 r. Pierwszą wzmiankę pisaną o istnieniu wsi o nazwie Möringen, znaleźć można w dokumencie z 1261 roku mówiącym o Ulrichu z Möringen – rycerzu na dworze księcia Barnima I. W tamtych czasach wieś była lennem biskupa kamieńskiego, a jej mieszkańcami byli głównie Sasi i Frankowi.
W czasie wojny trzydziestoletniej Mierzyn został całkowicie spalony przez Szwedów, a jego ludność wymarła wskutek zarazy. W 1630 wieś została odbudowana. W późniejszych okresach teren Mierzyna był często polem działań wojennych.
W czasie wojen napoleońskich, 29 października 1806 r. w domu pastora w Mierzynie podpisano akt kapitulacji pruskiej twierdzy Szczecin, po czym wojska francuskie, dowodzone przez Lassalle’a weszły do miasta i zajęły je na okres 7 lat. W XIX wieku w wieś liczyła 724 osoby, a w 1939 r. 2 tysiące mieszkańców. Przed II wojną światową znajdowała się tu fabryka motocykli Alba.

Obecnie następuje dynamiczna rozbudowa Mierzyna, który staje się zapleczem mieszkalnym dla graniczącego z nim Szczecina

Zabytki

 Osobny artykuł: Kościół Matki Boskiej Bolesnej w Mierzynie.

 

W Mierzynie znajduje się XII-wieczny kościół parafialny pw. Matki Boskiej Bolesnej, zbudowany z ciosów kamiennych z dobudowaną w XVIII wieku drewnianą wieżą przykrytą stożkowym hełmem zwieńczonym kulą i krzyżem. W ścianie szczytowej od strony wschodniej można zobaczyć dwa okna romańskie i trzy gotyckie, jak również blendę w kształcie krzyża greckiego. Wewnątrz uwagę przykuwa empora, wsparta na czterech słupach. Na wyposażeniu kościoła znajdują się między innymi:

  • brązowe świeczniki z XVII w.,
  • dzwon z XVII w.,
  • barokowy ołtarz z I poł. XVIII w.,
  • brązowy krucyfiks z przełomu XIX i XX w..
  • w 2006 zamontowano w kościele nowy, cyfrowy dzwon.

 

We wsi stoi również XIX-wieczny drewniany wiatrak-koźlak.

 

Opracowano na podstawie  źródeł: wikipedia.pl, sedina.pl,W. Witek, C. Nowakowski (Skrócone Studium Ruralistyczne gm.Dobra 1994)